نطنز 2006

قدیمی ترین و با سابقه ترین وبلاگ شهرستان نطنز (همه چیز درباره نطنز)
 
بناهای مذهبی ابيانه نطنز
ساعت ۳:٥٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ آبان ۱۳۸٥ : توسط : نطنزی

زيارتگاه هینزا

در جنوب شرقي ده ، دره كم عرض و طويلي شامل باغهاي ميوه قرار دارد كه به هينزا شهرت دارد. در منتهااليه جنوبي باغها ، راه تنگ و باريكي است كه از پيش آمادگي صخره هاي سنگي مرتفعي شكل گرفته و اين نقطه شهرت به گله هينزا پيدا كرده است. در دل صخره جنوبي تو رفتگي اتاق مانندي است كه جلوي آن پنجره چوبي نصب شده و ساختمان زيارتگاهي بنا شده مشهور به گذرگاه بي بي زبيده خاتون است

image of mosq 

آتشكده يا هرپك : ( هر:زير ،‌ پك:پله )

اين بنا بر خلاف اصول ساختماني محل از پايه تا پوشش سقف با طاق ضربي و با سنگ لاشه و گچ ساخته شده داراي چهار طاقی ميباشد و همچنين مردم محله نام قديمي ديگري بنام برازه(مخفف برآذر:برآذرگاه ) به اين ساختمان اطلاق كرده اند و همچنين دلايل زيادي كه نشان دهنده آتشكده بودن اين محل ميباشد

 

 مسجد يسمان

در ميان محله يسمان واقع و اثر، نوشته اي تاريخي ندارد. اما به گفته آقاي خوانساري ابيانه از بناهاي قبل از دوره صفويه است.

Image

 

مسجد جامع

تاريخ اوليه بناي آن 447 ه.ق ميباشد كه برروي محراب آن ذكرشده است. مسلماً تاريخ بناي ساختمان اصلي و محراب و منبر ، ستونها و سرستونها وسط سالن بزرگ مربوط به اين تاريخ يا دوره سلجوقي ميباشد.

mosq master

 

مسجد پرزله

اين مسجد در محله معروف پرزله واقع است. بناي اصلي آن در دوره صفويه است. بصورت يك سالن بزرگ بوده كه در اواخر دوره قاجاريه شبستان كم عرض جنوبی به آن اضافه شده است.

mosq1

 

مسجد حاجتگاه

اين مسجد در قسمت غربي ده و در كنار قبرستان سابق واقع است. وجود اين نام براي مسجد احتمالاً به دليل داستانهايي است كه از حاجت دادن بيماران در اين مسجد صورت گرفته است. ساخت اين مسجد را به دوره صفويه نسبت داده اند. .

mosq2

 

امامزاده ابيانه

اين مكان در محله پايين ده واقع شده است و بنام زيارت معروف است. اين مکان  مدفن دو نفراز فرزندان امام موسي كاظم (ع) بنام شاهزاده يحيي و شاهزاده عيسي است. اين بنا که حياط و حوض زيبايي دارد، داراي گنبد كاشيكاري فيروزه اي رنگی است كه درميان خانه هاي سرخرنگ  ابيانه جلوه اي خاص دارد.

mosq1

 

معبد هرشوگا
كه به اشتباه به آتشكده معروف شده درصورتي كه هرشوگا نام مكاني است كه پارچه ها را بعد از آماده كردن براي آهار دادن به اين محل مي آورده اند و آن را شو (آهار دادن ) ميدادند

 

خانقاه

در زمان شاه عباس صفوي رونق يافته است. كه خانه هاي دوروبر آن محله را پُخونگاه : پس خانقاه ، و مردم محل را نيز ، پخونگاهي : پس خانقاهي مينامند ، كه علت ساخت آن توجه و آمد و شد مقامات و سران دولتي به اين روستا و تهيه خانه اي براي پذيراي و سكونت آنان بوده است كه بعداً به علت رفت و آمد دراويش، مردم ده با تهيه خانه ديگري، سكونتگاه موقتي براي آنان ساخته اند كه آن را نيز خانقاه گفته اند


 

 
 
مسجدهاي يك اتاقة ديگري نيز در محله هاي مختلف روستا وجود دارند