نطنز 2006 |
|
| PersianBlog | Free Templates | Blogs List | همه چیز درباره شهرستان نطنز|
معرفی شهرستان نطنز
| لینک | جمعه ۱۸ فروردین ۱۳۸٥ - نطنزی |
پیشینه تاریخی و گردشگری
با توجه به آثار بدست آمده از سایت باستانی اریسمان نطنز و کوره های ذوب فلز مکشوفه در آن سایت پیشینه تاریخی این شهرستان را از هزاره چهارم قبل از میلاد (6000 ساله) تایید می نماید این منطقه در ادوار دور به نطین و نطن (بمعنی جای خوش آب و هوا به زبان پهلوی قدیم) مشهور بوده که بمرور زمان به نطنز تغییر یافته است .
شهرستان نطنز از سال 1317 دارای شهرداری و تا سال 1336 بخش بوده مستقل از توابع کاشان و از سال 1336 دارای فرمانداری مستقل گردیده است که یکی از سابقه دارترین شهرهای استان اصفهان می باشد .
این شهرستان به لحاظ قدمت تاریخی دارای بیش از 300 آثار تاریخی است و جای جای آن چه در قسمت کوهپایه ای و چه در قسمت کویری جاذبه های گردشگری طبیعی فراوانی دارد .
تعدادی از آثار تاریخی معروف و بنام این شهرستان که بیش از 300 آثار تاریخی دارد عبارتند از:
روستای تاریخی ابیانه که تماما به ثبت آثار ملی ایران رسیده و در شرف ثبت سازمان بین المللی یونسکو میباشد ، قلعه های باستانی کوهاب نطنز، هنجن ، طرق ، سردهن ، مجموعه تاریخی افوشته شامل شربت خانه ، سردرب خانقاه ، حمام افوشته ، آتشکده نطنز متعلق به دوره ساسانیان ، گنبدباز ، که سنبل نطنز نام گرفته و متعلق به دوره صفویه است .
مساجد باستانی چهار سوگاه ، یوسمان اریسمان، خالدآباد ، فریزهند ، حاجی سید قاسم نطنز ، مسجد جامع برزرود ، مسجد پنجه علی ابیانه ، مسجد دروازه ابیانه ، مسجد کوچه فارح ، مسجد یارند ، مسجد پرزله ابیانه ، مسجد کوچه میر ، مسجد جمعه نطنز ، مسجد جامع سرشک ، خانه های قدیمی و حسینیه های مرکزی نطنز ، علیا ، افوشته ، سرشک و بقاع متبرکه امامزادگان که در هر روستایی نشانگر ارادت مردم آن روستا به خاندان اهل بیت میباشد .


| لینک | جمعه ۱۱ فروردین ۱۳۸٥ - نطنزی |
گنبد باز

در مورد ساختن اين گنبد و وجه تسميه آن داستان هايي چند بين مردم رواج دارد كه به مرور زمان جنبه افسانه آميز آن بر حقيقت پيشي گرفته كه معروفترين آنها بدين شرح است :
گويند روزي شاه عباس اول در پيرامون اين كوه ضمن شكار به چشمه اي بر خورد نموده و چون آهنگ خوردن آب مي نمايد باز شكاري او به كمك بال هايش آب را ميريزد و چون ظرف ديگري از آب به دست شاه ميدهند دوباره باز از خوردن آب جلوگيري مينمايد و چون اين كار را چند مرتبه تكرار مي كند شاه غضبناك شده و باز را مي كشد اندكي بعد شاه از كشتن باز كه مورد علاقه او بوده پشيمان شده و دستور بررسي امر به ويژه بازرسي چشمه آب را ميدهد . ماُمورين او بعد از جستجوي زياد ماري مهيب يا به گفته مردم اژدهايي را در سر چشمه آب ميبيند كه ضمن آشاميدن , آب را نيز به زهر خود آلوده مي نمايد و چون شاه را از رويداد آگاه مينمايد دستور مي دهد براي بازي كه جان خود را در راه زنده ماندن او از دست داد , آرامگاهي بر فراز اين كوه بنا نهند و گويند مصالح مورد نياز نيز به وسيله بز كه در بالا رفتن به كوه از چالاكي خاص بر خوردار است حمل شده است .
شرح بالا كه جنبه افسانه آميز آن كاملاً مشخص مي باشد مطالبي است كه به مرور زمان سينه به سينه نقل و هر كس نيز به سليقه خود شاخ و برگي به آن افزوده است . ولي حقيقت امر به گونه اي ديگر است كه در ذيل به آن اشاره ميشود :
در كتاب زندگاني شاه عباس اول تاُليف نصرالله فلسفي بدين مطلب چنين اشاره شده است :
“ شاه عباس به شكار پرندگان نيز عشق بسيار داشت صيد طيور بيشتر به وسيله باز هاي شكاري صورت مي گرفت . يكي از بازهاي شكاري شاه عباس بازي بود معروف به لوند و اين باز را ظاهراً به علت جلدي و چالاكيش بدين نام مي خوانده است شاه اين باز بيباك و چابك را از ساير بازان عزيزتر ميداشت ولي اتفاقاً در سال 1001 هجري هنگامي كه از اصفهان به قزوين مي رفت باز لوند در نزديكي قصبه نطنز مرد و شاه به سبب علاقه فراواني كه به اين باز داشت فرمان داد تا بر فراز كوهي برجي به يادگار آن بنا كردند و اين برج كه هنوز هم آثاري از آن باقي است به قبر باز لوند معروف است .
بر تختگاهي دايره مانند از سنگ لاشه به قطر تقريبي 5/10 متر و بلندي آن از سطح اطراف در حدود دو هزار متر است گنبدي آجري و هشت ضلعي بنا نهاده اند . آن چنان كه لبه پرتگاه تا جرزهاي گنبد در حدود يك متر فاصله دارد اين بنا كه از آجر وملاط گچ ساخته شده ابعاد هر يك از اضلاع هشت ضلعي آن 34/3 و قطر پي 80/1 متر است . هر يك از درگاههاي هشتگانه آن به طول 100 و عرض 80سانتي متر است و به فاصله 30 سانتيمتر بالاي هر در گاه دريچه هايي به بلندي 90 سانتيمتر تعبيه شده . هر درگاه و دريچه بالاي آن از سمت خارج به ايواني كوچك به طول و عرض 1×2 و بلندي 3 متر پايان مي گيرد . كف ايوان ها با آجر مفروش شده است .
| لینک | دوشنبه ٧ فروردین ۱۳۸٥ - نطنزی |
سيد محمد ابوالقاسم وكيل الممالك نطنزي
|
شهر نطنز از قدیم الایام دارای مردمی دانشمند و فاضل و عالم بوده است.یکی از آنها مرحوم سید محمد ابوالقاسم وکیل الممالک می باشد که از هر جهت مخصوصاً تقوی و ادبیات شهره آفاق بوده است. ایشان در سالهای آخر تحصیل در مدرسه شیخ مروی تهران با بزرگانی همچون حکیم الملک محمد ابوالقاسم ادیب فراهانی و امثالهم همدرس بوده اند. نامه زیر که توسط این ادیب فرزانه در سال 1298 ه.ق در جواب به مراسله مهمی از صدر اعظم فراهانی نوشته شده است، گویای همه واقعیات راجع به این بزرگوار میباشد.متن این نامه که پر از رمز و راز است و بدون نقطه میباشد به شرح ذیل است : سرورا مطاعا مکرم درود در طالع صدر مطالع مراسله و داد سلسله سرکار عالی واصل آمد مرور کردم روح و مرحومه روح آمد و در محل کوهسار سرد و سرمای کرکس کوه دل محمومم را مسرور و آلام و مکاره دهر را دور کرد حاصل کلام و احوال را اگر مع امداد مداد مسطور دارم طومار مطول گردد اولی عدم طول کلام الحمد لله لوح صدرم علل الوسواس و سودا وسرسام را ممری و حک آمده هم کامکارم و هم کارم محول کردگار اراده کردم که مع کمال عدم کمال دو سه سطر مسطور دارم که در سلک اهل کلک مسکوک گردم کلاً که سها در عرصه ماه و مهر کل معدوم و سهو معلوم اگر دو کلمه را مکلم آمده در کلام و داد محمود هم (و علم آدم الاسماء را) مطالعه کرده ام و ائمه هدی سلام ا.. لهم الولد و سره والده را مسلم آمده و سلام ارسال صدر صرح آسا کرد که همسر کوه کاه گردد حکم صادره را مطالعه کردم سهام در کل امور سعی کامل کرده مسرورم اگر والی والا گردد والده سلام دارد ملک آراء را سلام دارم. 1296 |
| لینک | دوشنبه ٧ فروردین ۱۳۸٥ - نطنزی |
|
| لینک | دوشنبه ٧ فروردین ۱۳۸٥ - نطنزی |
نخل ابيانه و عاشورا
عاشوراي روستاي ابيانه به دليل تاثير آيين سووشون _ سوگ سياووش _ با عاشوراهاي ديگر در ايران تفاوت دارد. مردم، نخل 60 ساله ابيانه را چند روز پيش از تاسوعا بيرون ميآورند و در روز عاشورا با كمك چهار دسته بزرگ چوبي اش، در شهر حركت ميدهند. اين نخل، متناسب با ابعاد كوچههاي ابيانه طراحي شدهاست. نخل گرداني در ابيانه به مراسم سووشون كه در آن چادر حامل جنازه سياوش را دور شهر مي گرداندند، باز می گردد.




| لینک | جمعه ٤ فروردین ۱۳۸٥ - نطنزی |




