تعزيه   

عکسهايی از مراسم تعزيه در نطنز

لینک
شنبه ٢٢ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   عاشورا در نطنز   

 

لینک
شنبه ٢٢ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   ابيانه نطنز   

    در 40 كيلومتري شمال غربي نطنز از استان اصفهان در دامنه كوه كركس روستايي بس كهن واقع است به نام ابيانه.

اين روستا را به اعتبار آثار و بناهاي تاريخي پرتنوعش بايد از زمرة استثنايي ‏ترين روستاهاي ايران به شمار آورد. شكوه معماري بومي و سرشار از زيبايي اين روستا، آن را در شمار نمونه‏ هاي كم نظير ديدني‏هاي جهان درآورده است.


 ابيانه
نقطه ‏اي خوش منظره و خوش آب و هوا و داراي موقعيت طبيعي مساعدي است. در دورة صفويه هنگامي كه شاهان صفوي براي ييلاق به نطنز مي‏رفتند بسياري از نزديكان آنها و درباريان ترجيح مي‏دادند در ابيانه اقامت كنند.

   شمار خانه ‏هاي ابيانه در سرشماري سال 1361 برابر با 500 واحد برآورد شده؛ اين خانه‏ ها تماماً بر روي دامنه پرشيبي در شمال رودخانه برزرود بنا شده است به صورتي كه پشت بام مسطح خانه‏ هاي پايين دست، حياط خانه‏ هاي بالادست را به وجود آورده است و هيچ ديواري هم آنها را محصور نمي‏سازد. در نتيجه، ابيانه در وهلة اول روستايي چند طبقه به نظر مي‏آيد كه در بعضي موارد تا چهار طبقة آن را مي‏ توان مشاهده كرد.

اتاقهاي ابيانه به پنجره‏هاي چوبي ارس مانند مجهزند و اغلب داراي ايوانها و طارميهاي چوبي پيش آمدة مشرف بر كوچه ‏هاي تنگ و تاريك‏اند كه خود به صورت مناظر جالبي درآمده‏اند. نماي خارجي ديوارهاي خانه‏ هاي ابيانه با خاك سرخي كه معدن آن در مجاورت روستاست پوشيده شده است.

 

 از آنجا كه در دامنه ‏هاي شيبدار ابيانه فضاي كافي براي ساختن خانه‏ هاي موردنياز وجود ندارد در اين روستا چنين رسم شده است كه هر خانواده انبار غار مانندي در تپه‏هاي يك كيلومتري روستا، در كنار جاده و نرسيده به ابيانه ايجاد نمايد. اين غارها كه در دل تپه‏ ها حفر شده‏اند و از بيرون تنها درهاي كوتاه و محقر آن نمودار است براي نگهداري دامها و نيز آذوقة زمستاني و اشياي غيرضروري مورد استفاده قرار مي‏گيرد. زندگي مردم ابيانه كشاورزي و باغداري و دامداري است كه با روشهاي سنتي اداره مي‏شود. بيشتر زنان در امور اقتصادي با مردان همكاري دارند. ابيانه داراي هفت رشته قنات است كه براي آبياري مزارع و باغات مورد استفاده قرار مي‏گيرد. گندم، جو، سيب‏ زميني و انواع ميوه به خصوص سيب، آلو، گلابي، زردآلو، بادام و گردو در ابيانه به دست مي‏آيد.

 

 

 در سالهاي اخير قالي‏بافي در ابيانه رواج پيدا كرده و نزديك به 30 كارگاه قالي‏بافي در آنجا داير شده است. در گذشته گيوه ‏بافي از جمله مشغله‏ هاي پردرآمد زنهاي ابيانه بوده است كه امروزه تا حدي متروك شده است.

   مردم ابيانه به سبب كوهستاني بودن منطقه و دور بودن محل آنها از مراكز پر جمعيت و راههاي ارتباطي، قرنها در انزوا زيسته و در نتيجه بسياري از آداب و رسوم قومي و سنتي و از جمله زبان و لهجة قديم خود را حفظ كرده ‏اند. زبان مردم ابيانه فارسي با لهجة خاص ابيانه ‏اي است كه با لهجه‏ هاي متداول در جاهاي ديگر تفاوت اساسي دارد.

 

     لباس سنتي آنها، هنوز هم ميان آنها رواج دارد و در حفظ آن تاكيد و تعصب از خود نشان مي‏دهند، در مردان شلوار گشاد  و درازي از پارچة سياه و در زنها پيراهن بلندي از پارچه‏ هاي گلدار و رنگارنگ است. علاوه بر اين، زنهاي ابيانه معمولاً چارقدهاي  سفيدرنگي بر سر دارند.

 

 

قديم‏ترين اثر تاريخي ابيانه آتشكده‏اي است كه مانند ديگر بناهاي ده در سراشيبي قرار گرفته است. آتشكده ابيانه را نمونه ‏اي ازمعابد زردشتي دانسته‏اند كه در جوامع كوهستاني ساخته مي‏شد.

     مهم‏ترين بنا و اثر تاريخي اين روستا يك باب مسجد جامع و قديم‏ترين اثر تاريخي اين مسجد منبر چوبي منبت‏كاري آن است كه در سال 466 هجري قمري ساخته شده است. مسجد قديمي ديگر ابيانه مسجد برزله است كه داراي فضاي دلبازي است و روي لنگه در شرقي آن سال 701 هـ . ق. نوشته شده است كه مربوط به دورة ايلخانان است. مسجد تاريخي ديگر ابيانه مسجد حاجتگاه است كه كنار صخره‏اي در كوهستان بنا شده و بر در ورودي شبستان آن تاريخ 952هـ . ق. مشاهده مي‏شود.

 

 

   

 روستاي ابيانه داراي دو زيارتگاه است: يكي مرقد شاهزاده عيسي و شاهزاده يحيي در جنوب روستا كه به گفته اهالي فرزندان امام موسي كاظم (ع) بوده‏اند؛ و زيارتگاه ديگر ابيانه قدمگاه ناميده مي‏شود. از جمله جاها و اماكن ديدني ديگر ابيانه مي‏توان از خانه غلام نادرشاه و خانه نايب حسين كاشي نام برد.

 

 

لینک
دوشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   آتشكده نطنز   

در غرب مسجد جمعه كوچه ايست كه امتداد شمالي آن در بخش پاياني داراي عرض كمتري بوده وبه دالاني منتهي مي گردد.در انتهاي دالان دوراهرو شرقي وغربي منشعب كه راهروشرقي با پاگردوچند پله انباشته از خاك به محوطه اي كه چهار ستون سنگي قطوردر چهار سمت آن قرارداردپايان مي گيرد . اين مكان كه به آتشكده معروف است بخش جنوبي و غربي آن توسط خانه هاي مسكوني محصور و حتي در ديوار غربي ورودي اطاقي و گنجه اي با درهاي چوبي مشاهده ميگردد.
بخش شمالي وشرقي اين محوطه به وسيله ي زمين هاي زراعي كه در سطحي حدود دومترپايينتر قرارگرفته احاطه شده است . اين آتشكده بنايي است چهارگوش با چهار طاق رومي مرتفع , درچهارسمت كه فقط ستونهاي چهارگانه وطاق جنوبي واندكي از لبه گنبد آن  پابرجا وسه طاق ديگر وسقف آتشكده فرو ريخته است.
بنا كه از سنگهاي رودخانه در اندازه هاي مختلف و گل گچ , بر تختگاهي به ارتفاع حدود 5/1 تا دو متر بنا گرديده است. اسكلت آن هنوز سالم و مشخص كننده ي بناي اصلي ميباشد . سطح داخلي بنا داراي پوشش گچي بوده وآثار اين پوشش بر ديوار بعضي از ستونها مشاهده ميگردد.
از چهار طاقچه ي زير سقف واقع در چهارگوشه ي بنا كه سقف گنبدي مانند بر آن تكيه داشته فقط بخشي از دو طاقچه ي طرفين طاق جنوبي باقي و دو طاقچه ي ديگر از بين رفته است.

لینک
شنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   حسينيه مركز باغستان   

 

 

 

 

حسينيه مركز باغستان

درمحله باغستان مركزشهر(قصبه پيشين) حسينيه اي به ابعاد تقريبي 20×35 متر كه در شمال شرقي و جنوب غربي آن هر يك هفت صفه(غرفه) در دو طبقه و در شمال غربي آن چهار صفه در دو طبقه بنا گرديده است، در ورودي آهني سالن سر پوشيده پشت حسينيه در انتهاي شمالي اين قسمت قرار دارد .
ورودي حسينيه در گوشه هاي شمالي، شمال شرقي و جنوب غربي قرار دارد كه ورودي شمالي به علت احداث سالن در پشت آن به صورت ورودي سالن مذكور درآمده است. سر در ورودي جنوب غربي داراي پوشش كاشي است كه در متن دو سوي آن دو مصرع از ترجيع بند محتشم و در وسط جملات السلام عليك يا ابا عبدالله حسين، حسينه ارشادعليا مركز هيئت ابوالفضل العباس خوانده ميشود. لچكي هاي سر در با كاشي هاي نقش دار از نوع گلهاي فرفره اي مزين گرديده است.

لینک
پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

       

لینک
پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

       

لینک
چهارشنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

       

لینک
چهارشنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   كركس   

کوهستان کرکس نطنز

 

كركس كوهستان پهناوري است در غرب نطنز كه بلندترين قله آن كركس به ارتفاع 3895 متر است. ميزان بارندگي سالانه آن بين 200 تا 300 ميليمتر است كه جزء مناطق نيمه خشك محسوب مي شود. از كوهستان كركس رودهايي چند كه اغلب خشك رودي بيش نيستند سرچشمه مي گيرد.

     از چهار مسير به قله كركس مي توان صعود كرد :

        1-مسير جنوبي( کشه ) اين مسير از طرق رود كه در فاصله 25 كيلومتري نطنز است شروع مي شود طرق رود نيز در جاده نطنز-اصفهان قرار دارد و تا كشه كه آخرين آبادي در مسير است 5 كيلومتر فاصله دارد. از كشه به طرف چشمه اصفهانيها كه در مجاورت مرغداري است مي رويم و بعد از چشمه در راه مالرو به طرف شمال  رفته, تا به چشمه لياسن برسيم كه تا اينجا شيب راه خفته است. از مشخصات اين چشمه درختان گردو است از اينجا به بعد شيب تند مي شود. در مسير بايد از كنار آبشار بگذريم با پشت سر گذاشتن آبشار پناهگاه نمايان مي شود. اين پناهگاه از نوع پيش ساخته است كه در سال 64 به همت كوهنوردان استان اصفهان و هيئت كوهنوردي در ارتفاع 3000 متري برقرار شده است و تنها پناهگاه موجود در منطقه كركس است. بعد از پناهگاه كه چشمه أي روبروي آن دائمأ جريان دارد راه مالرو با شيبي تند در كنار شن اسكي ادامه مي يابد تا به آسمان گدار مي رسد. و قله نمايان مي شود. راه بازگشت از شن اسكي است متوسط زمان صعود از اين مسير 5 ساعت است.

       2-مسير شرقی( طامه ) این مسیر از نطنز شروع مي شود. كه بايد از جنب هتل سرابان به روستاي طامه در غرب نطنز برويم. اين جاده حدود 4 كيلومتر است از طامه به طرف باغهايي كه در غرب ده به نام دراش هستند مي رويم در اينجا دو دره واقع است يكي پاپول كه در امتداد باغهاي ده قرار دارد و در انتهاي آن آبشار زيبايي وجود دارد و دره ديگر به نام پاكدار كه در جنوب باغها است و مسير از اين دره شروع مي شود كه بايد تا گردنه آن برويم و سپس از كمركش كوه به طرف غرب حركت كنيم. مشخصه صحيح بودن اين مسير تك درخت سپيدار بلند است كه از كنار آن مي گذريم و سپس با گذشتن از دره أي فرعي به دره أي طولاني مي رسيم كه به قله منتهي مي شود اين مسير بسيار زيبا است آب تا يك ساعت مانده به قله جریان دارد به همین دلیل آبشارهاي متعددي در مسير دیده میشود. لازم به ذكر است كه آبهاي دره هاي ديگر نيز به اين دره مي پيوندند كه اين نيز صحيح بودن مسير را نشان مي دهد قسمتهاي آخر اين دره سنگي مي شود كه بايد اين سنگها را دور زد تا به قله رسيد زمان طي شده در اين مسير 6 الي 7 ساعت است.

 

                   

 3-مسيرشمال شرقی( اوره )  پس از خروج از نطنز به میدانی  که تابلوی روستای اوره را دارد میرسم بایستی به سمت کاشان مسیر را ادامه دهیم تا به جاده جدید تاسیس شده که تابلوی امام زاده سلطان گورآباد را  دارد  برسیم این جاده از بالای روستا اوره میگذرد. تا ده اوره حدود 5 كيلومتر است با خودروهای خود میتوانیم تا  امامزاده سلطان گورآباد برویم سپس مسیر را از پایین امامزاده  ادامه میدهیم دره اصلی را  که همواره جریان آب بیشتری دارد ادامه میدهیم پس از ورود به دره در حدود 30 دقيقه بعد, از كنار آبشار گذشته و در انتها به يك شيب تند شني مي رسيم كه به قله منتهي مي شود.این مسیر نیز یکی مسیرهای زیبای کرکس میباشد و حدود 6 ساعت مدت صعود طول میکشد.

     4- مسير شمال غربی ( بيدهند )  براي رسيدن به بيدهند بعد از طي 18 كيلومتر از جاده نطنز-كاشان( جاده قديم ) به پل هنجن مي رسيم از اين پل جاده فرعي دو قسمت مي شود كه يكي به ابيانه منتهي مي شود و جاده ديگر پس از گذشتن از روستاي هنجن-چيمه-لوجر به دو راهي بيدهند-فريز هند مي رسد كه جاده سمت چپ به بيدهند منتهي مي شود اين جاده تا روستاي چيمه آسفالت است. در بيدهند امامزاده أي واقع است كه براي شب ماندن مناسب است. از روستا به طرف جنوب مي رويم تا به آخر بيشه ده برسيم. راه صعود از اين محل شروع مي شود كه با طي كردن راه مالرو در كنار آب به دو راهي مي رسيم كه در كنار آغل سنگي ساخته شده است و با ادامه دره سمت چپ و راه مالرو به طرف جنوب و تا سرچشمه آب پيش مي رويم و سپس با صعود از دامنه شرقي دره به طرف جنوب شرقي ادامه مسير مي دهيم تا به صخره بر مي خوريم كه نبايد با آن درگير شد و بايد از كنار آن و باز هم به طرف جنوب شرقي حركت نمائيم تا به قله برسيم( زمان 5 الي 6 ساعت ).

 

لینک
سه‌شنبه ٤ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   نطنزبا چنارها می رقصد   

 

 
نطنز شهری است  سبز در دل کویر با خیابان هایی که درختان کهنسال چنار آن را پوشانده اند نطنز درست در پای کوه های کرکس است؛در۶۰ کیلومتری کاشان . نطنز یعنی شهر تنگ یا شهر غنچه. نطنز مثل یک غنچة پرطراوت در بیابان های مرکز ایران از خاک بیرون زده است. شهری کوچک و سبز با خیابان هایی که درختان کهنسال چنار، آن ها را پوشانده اند. در شهر، آدم نیست. آدم ها بهشت را ترک کرده اند و به جهنم پایتخت رفته اند. چنارهای چند صدسالة حیرت انگیز و مسجد جامع باشکوه و گنبد باز، مهم ترین شگفتی های نطنزند. برای دوست تر داشتن ایران، حتما باید در کوچه باغ های نطنز قدم زد.
018453.jpg
آتشکده، خانقاه، مسجد
هزارسال پیش، مسجد جامع نطنزساخته شده، یعنی۳۶۲ قمری. 315 سال بعد، مسجد فعلی به مسجد قبلی اضافه شد. مسجد اولیه روی خرابه های آتشکده، ساسانی ساخته شده بود. مسجد جامع نطنز، سه تکه است. مسجد، خانقاه و بقعة شیخ عبدالصمد.
018372.jpg
بهشت بگو
از پیرمردی پرسیدم محلة سرشک کجاست؟ گفت نگو سرشک، بگو بهشت. این گنبد مسجد سرشک است.
018378.jpg
پله پله تا آب
در وسط صحن مسجدجامع، راه پله ای به قنات زیر مسجد می خورد.
قرن هاست مردم از آن آب خورده اند. قرن هاست که این قنات، حیات دارد. حتما از آن قنات آب بخورید، شاید آب حیات باشد.
018375.jpg
بازِ شاهی و کبک های نطنز
بنایی که روی قلة کوهی ناهموار ساخته شده، علاوه برعجیب بودن معماری، داستانی شنیدنی  هم دارد. بازِ سوگلی شاه عباس توی یکی از شکارها دنبال یک کبک داخل یک چاه می رود، زخمی می شود و می میرد. شاه عباس هم به حاکم نطنز، دستور دفن باز بر قلة کوه و ساخت این گنبد را می دهد.
018381.jpg
پچ پچ چنارها
هم چنار و ایوان، قرن هاست که توی گوش هم پچ پچ می کنند و با هم می رقصند
و به توریست ها می خندند .
018363.jpg
نباید گفت
نطنز، نوشتنی نیست. باید ساکت بود و نگاه کرد. اینجا گوشه ای از مسجدجامع نطنز است. عکس آشناست شایدیادتان نیاید کجا آن را دیده اید. جواب ساده است: روی جلد آلبوم نوا کار محمدرضا شجریان.
018369.jpg
کاشی ها کجاست؟
این جا پر از کاشی های زرفام بوده یک زمانی. محراب داخل بقعه هم سر جایش نیست. این محراب، بد یا خوشبختانه در موزة ویکتوریاآلبرت لندن است .
018339.jpg
018351.jpg
به این فیروزه ای
امروزه هیچ کارخانه ای نمی تواند کاشی هایی به این فیروزه ای و آجرهای منقشی تولید کند که هفتصد سال نو بمانند.
018345.jpg
آن ها رفته اند
همین طور که در این کاشی، چینی سازی پیدا نیست، در نطنز هم دیگر کارخانة چینی سازی پیدا نیست و فقط سردرهای کارخانه ها باقی مانده. تا سی سال پیش چینی سازی ها رونقی داشتند و آدم ها مشغول بودند.

نطنز، نطنزی ها
نطنز هفتاد روستا دارد. به قول اورانسکی زبان شناس روس، در روستاهای طار، طرق،
طاروکشه، مردم هنوز به زبان پهلوی حرف می زنند.
قدیمی  ترین محراب گچ بری موجود در ایران، در مسجد میر نطنز است.
مردم نطنز، همیشه در پرورش گل و باغ سازی،مشهور بوده اند.
به علت ارتفاع زیاد و نزدیک بودن به کویر، هوای نطنز بسیار تمیز و نفس کشیدنی است.
در نطنز، چنار یکی از مظاهر تشیع است و کنار هر تکیه حتما درخت چناری می بینید.
در کوه های اطراف نطنز، قلعه ای هست به نام قلعه وشاق که پناهگاه اسماعیلیه بوده است.
این قلعه بالای صخره قرار گرفته و دسترسی به آن، بسیار دشوار است.
لینک
سه‌شنبه ٤ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی

   به عشق نطنز   

سلام ما امروز سايت توپ نطنز رو افتتاح کرديم هورااااااااااااااااااااااا!!!!!

لینک
سه‌شنبه ٤ بهمن ۱۳۸٤ - نطنزی
برای دیدن اخبار بیشتر به آرشیو وبلاگ مراجعه فرمایید